BCS RacingSwentiboldTwin AirCS-Echt logo
MX-Brace logoBoek 2020Optiflex logo

De Frits Selling story,

Amsterdammer Frits Selling geboren op 30 maart 1932 werd onze eerste naoorlogse Nederlandse FABRIEKS MOTORCROSSER met een lange en mooie lijst van resultaten achter zijn naam.

Frits overleed op zijn 84e verjaardag in 2016.

Vader Henk Selling had een motorzaak vanaf 1947, aan de Amsterdamse Kromme Mijdrechtstraat, bij de Amstel, hier is het motorvirus aan Frits en zijn broer Rob met de paplepel ingegeven.

Net 20 jaar reed hij zijn eerste wedstrijd in de 125cc klasse met de Eysink motor, als junior.

In 1950-1951 promoveerde hij door naar de senior klasse.

In 1963 werd Frits Fabrieksrijder en monteur voor het Engelse Greeves, zijn vader nam de import voor Greeves in Nederland voor zijn rekening.

Onderstaand Frits zijn Erelijst:

Motorcrosskampioen van Nederland:

1953-1954-1956-1958-1960-1962

Betrouwbaarheidskampioen in:

1956-1958-1961-1962-1966-1967-1968

10 x Winnaar van een Gouden Medaille in Internationale Zesdaagse's

Winnaar van de Zilveren vaas voor Nederland in 1956 samen met de rijders, Bennie Jansema, Priem Rozenberg en Ton Witberg.

3 x Winnaar van de Hans de Beaufort-beker 1957-1961-1962, dit is hoogste onderscheiding in de Nederlandse motorsportwereld die -in principe jaarlijks- door de KNMV wordt uitgereikt aan een Nederlandse motorrijder die zich in een bepaald jaar bijzonder heeft geprofileerd. Als er in een jaar geen motorrijder is die aan alle eisen voldoet, wordt de prijs niet toegekend.

De prijs is genoemd naar de Nederlandse motorrijdende verzetsman Hans de Beaufort, die in 1942 in Dijon werd gefusilleerd door de Duitsers. De Hans de Beaufort-beker werd in 1947 voor de eerste maal uitgereikt aan Dick Renooy.

Het Ereteken in goud en diamant van de NSF 1964

Legpenning in zilver van de KNMV 1968

Oorkonde Official van verdienste van de KNMV 1968

Winnaar Hans de Beaufort-beker van de 20e Eeuw in 2000

Koninklijk Onderscheiden namens Hare Majesteit Koningin Beatrix, Gedecoreerd door Burgemeester Job Cohen van Amsterdam.

“Lid in orde van Oranje-Nassau” 2001

Al deze penningen, medailles en oorkondes heeft Frits verdiend op basis van zijn prestaties, sportiviteit, integriteit en nimmer aflatende promotie en vakkundigheid van en voor de MOTORSPORT in het algemeen.

Frits reed in 1966 zijn laatste wedstrijd voor de KNMV, en tot op 70 jarige leeftijd heeft hij met regelmaat nog op een crosser gereden.

De diverse motoren waarop Frits actief is geweest waren: Eysink, BSA, Greeves, Ariel, en Velocette.

Bijgevoegde foto's over Frits, welke ik mocht ontvangen van Rien Buitendijk, waarvoor mijn dank.


Uit het smalle Parool van 1 juni 1952

Personeelsvereniging “vrij en onverveerd”

 Motorsuccessen van hulpchauffeur

 

JONGE FRITS AL SENIOR-RIJDER

Als u in Amsterdam ’s middags een jonge man ziet rondrijden op een ivoorkleurig, scooterachtig motorrijwiel, dat achterop een bak draagt, waarop de naam van onze krant, kunt u sinds dit moment weten, dat u te maken hebt met F r i t s Se l l i n g, hulpchauffeur.

Als u meer van Frits wilt weten, moet u gaan naar de Kromme Mijdrechtstraat 61, want daar is de garage van zijn vader en daar kan men vooral in de avonduren een verzameling van jonge mensen aantreffen, gebogen over zorgvuldig gekoesterde motoren; daar kunt u een soort motorsociëteit vinden, waar het – ik spreek uit ervaring – bijzonder gezellig en nuttig kan wezen. Als u iets voor motoren voelt tenminste.

 

Hele gezin leeft mee met jeugdige Parolist

Dat Frits Selling – en eigenlijk zijn hele familie, moeder en broer incluis – iets voor motoren voelt, is duidelijk. Want deze jonge man, die als hij naast zijn motor staat eigenlijk een tikje verlegen is, verandert volgens getuigen in een zeer weinig timide figuur, zodra hij zijn voertuig bestijgt.

Deze Frits dan is nu 20 jaar, wat veel minder bijzonder is, dan dat hij bij terreinraces in Nederland in de klasse met een cilinderinhoud van 125 cc een goed figuur pleegt te slaan. Frits is er al vroeg mee begonnen, wat niet zo gek is, omdat vader Selling immers een garage plus werkplaats heeft. Zo kon het ook gebeuren, dat Frits toen hij achttien was, in Tolbert aan de juniorraces meedeed, zonder een rijbewijs te hebben…. Voor de training was hij toen te laat gekomen en toen ging hij even op de weg oefenen, werd aangehouden en nou ja, ’n bekeuring kwam er niet van. Die dag werd hij elfde.

Nu is diezelfde Frits een terreinspecialist en geen junior meer, maar senior-rijder. Die promotie had hij in één jaar te pakken, omdat hij in het seizoen 1950-1951 eenmaal eerste werd: twee maal tweede en twee maal derde. En in de terreincompetitie voor Nederland, waarbij dus de resultaten van al die races meetellen, stond Selling vorig jaar tweede. Wat niet gek is voor iemand, die toen nog negentien jaar was. In dat jaar werd hij ook vier maal nummer een. Broer Rob Selling (nu 21 jaar) raced ook, maar met iets minder succes, en – hij moet het me maar niet kwalijk nemen – maar insiders zeggen, omdat hij iets minder goed rijdt dan Frits.

Frits Selling rookt en drinkt niet

Ik geloof, dat de verklaring daarvoor ligt in de opmerking, die een van Frits’ vrienden maakte, toen ik met onze racevriend sprak.

Dat ging zo: “Ja, als je zo op een bocht afgaat, denk je steeds, zal hij eerst stoppen of ik, want alle twee tegelijk gaat niet,”

Vriend: “En het is meestal niet Frits die afremt.”

Vader Selling zegt het iets anders: “Rob is voorzichtiger.”

Hoe dan ook, die twee broers Selling lappen het hem dan toch maar. De motor van Frits is eigenlijk een standaard Eysink, waaraan zelf alles veranderd en verbeterd is. Het motorblok van Frits dateert zelfs van 1936, maar veel van 1936 zit er niet meer aan. En u zou eens moeten weten, hoeveel uren er aan de werkbank zijn doorgebracht deze nawinter en in het vroege voorjaar om alles voor het raceseizoen 1952 in orde te krijgen. En u moest eens weten hoeveel ervaring en hoeveel vakkennis in dit werk gaan zitten.

Daarom kunnen we ons voorstelen dat vader Selling zegt: “Duur is het wel. Al krijgen ze nu als seniorrijders startgeld en geldprijzen als er gewonnen wordt, maar als ze in dit bedrijf verder gaan, is het goed om door races bekend te zijn.”

De jongens zelf zeggen daarover: “Dat zit er ook wel achter, maar wij doen het toch vooral voor de sport.”

Ik zou nog heel veel verhalen over die twee broers kunnen vertellen. Bijvoorbeeld hoe ze eens naar races gingen in België op een Harley van 1923 (u moet dat ding eens gaan bekijken) met een niet zo brandschoon nationaliteitsbewijs, hoe zij toen bij de douane cautie moesten storten, wat zij  niet konden en hoe ze toen via een Belgische boer toch over de grens gekomen zijn zonder cautie met Harley. En terug natuurlijk.

Tussen twee haakjes: u moet niet proberen aan Frits en Rob Selling sigaretten of jenever kwijt te raken, dat kan niet vanwege de sport. Misschien zijn er mensen, die nu iets beginnen te prevelen van “wie is er nou zó gek op motoren.” Wij zouden graag willen zeggen, dat er voor het beroep van Frits en Rob veel vooroefening in zit en scholing en dat het geharde knapen zijn geworden, die snel moeten kunnen beslissen en die niet met een nevelige kop in de stad rondhangen met sigaretjes en borreltjes, als zoveel van hun leeftijdgenoten.

Moeder Selling

Moeder Selling gaat naar de races kijken als ze kan. Bang? ....Nou, laten we daar maar niet over praten. Ik ben (als ik niet meekan), altijd weer blij als ze mij opbellen om te zeggen hoe het afgelopen is.”

Links op de foto vader Henk Selling zijn moeder en Frits als 19 jarige.

Wist u, dat diezelfde Frits, die dit jaar alweer een derde en een tweede plaats bemachtigde, toen hij vorig jaar op het toneel werd geroepen in Utrecht bij de KNMV-vergadering om zijn prijs in ontvangst te nemen, door zijn vrienden vrijwel het podium is opgeduwd en toen nog via de coulissen verdween?

Dat lijkt misschien vreemd, maar u moet niet vergeten, dat hij in dit geval zijn motor niet onder zich voelde. Ik had wel beloofd dit niet te vertellen, maar hij moet het me maar niet kwalijk nemen.


Verder naar de MX Fotobox 

  E-mail: motocrossadvies@ziggo.nl # Copyright © 2000 MX Adviseur: Jan Müller